Zoeken
  • saartjevenmans

Leer uit momenten van pijn en verdriet


We kennen het allemaal. Die pijnlijke momenten waarop zich iets voordoet of iemand jou met zijn/haar woorden kwetst.

Toch zijn dit momenten in je leven die je een kans geven om te groeien.

Ook al is het nog zo pijnlijk.

Ik wil in deze blog een ervaring met jullie delen.

Als essentie: Pak je verdriet, pak je pijn, ga ermee aan de slag, groei, nadien zal je zoveel krachtiger zijn!

Aldus hier mijn verhaal:


Iedereen die mij kent weet hoe gedreven ik ben, hoeveel belang ik hecht om mijn groepslessen tip top voor te bereiden en waardevol op te stellen en hoe ik oprecht wil verbinden met mijn deelnemers in de les.

Dit loopt alleen niet altijd van een leien dakje.

Laatst kwam een dame voor de les naar me toe. Ik was oprecht blij! Meteen vroeg haar 'leuk ben je er ook weer bij?' 'Hoe gaat het met uw hand, nog pijn? Tracht straks toch wat voorzichtig te zijn.'

De dame vertelde dat ze door omstandigheden een tijdje niet kon mee sporten op de dagen dat ik les gaf maar dat ze intussen wel dezelfde les op een andere plaats had gevolgd.

Daar had ze goeie ervaringen mee en ik was oprecht blij.

Meteen daarna kwam ze met woorden opdraven die toch wel iets met mij deden. Zo vond ze de andere lessen van een heel ander niveau en haalde meer effect voor de doelen die ze voor zichzelf had gesteld.

Ook al was ik oprecht blij voor haar, toch kwamen haar woorden ergens wel hard binnen.

Vooral toen ze bleef doordrammen zichzelf telkens herhaalde.

Ik merkte bij mezelf dat ik tijdens de les innerlijke conversaties had. 'Zijn deze oefeningen wel intensief genoeg' 'Zou ze het wel waardevol vinden' 'Zou ze het wel goed genoeg vinden'

STOP! Meteen zei ik tegen mezelf stop, niet nu. Focus op de les en ben er voor de mensen hier en nu in dit moment.

Mensen hebben er namelijk niets aan als jij als docent in je hoofd zit.


Na de les kwam een super enthousiaste deelneemster mij complimenteren voor de waardevolle les, dat ze het enorm motiverend vind dat ik telkens met een lach in de les sta en positiviteit uitstraal.

Haar woorden deden mij écht deugd, desondanks voelde ik een krop in mijn keel en het moment dat ik in mijn auto stapte voelde ik warme tranen vloeien.

Ik zat in een flow van pijn en verdriet.

Ik was er echt het hart van in. Waren mijn lessen nu werkelijk te min?

De aanwezige vermoeidheid deed er natuurlijk ook nog een schepje bovenop. Na een hele week werken en les geven voelde ik mij op dat moment doodop.

Op weg naar huis kauwde ik de dame haar verbitterde woorden nog na en liet het op mijn eigen tijd zakken.


Nadien voelde ik een vibe!

Ik nam mijn gevoel denkbeeldig vast. De pijn, het verdriet en wat je vaak op het moment zelf niet ziet zag ik plots helder voor mij.

Ik analyseerde vanwaar mijn gevoel kwam en of het allemaal werkelijkheid is of enkel gecreëerd verhaal. Zelf kritisch zoals ik ben nam ik uit de dame haar woorden werkbare dingen.

Ik voelde mij gedreven om mij verder te verdiepen in de bewegingsvorm en ging aan de slag met het samenstellen van nieuwe combinaties.

Nieuwe oefeningen in een jasje van eenvoud en authenticiteit.

Ik blijf vooral mezelf, wat mensen mij ook naar het hoofd werpen, ik neem er het werkbare uit en ga door op mijn manier.

Zelfreflectie ->> durf die spiegel voor je neus te zetten.

Dat is groeien.

Dat is leren uit momenten van pijn en verdriet.




Fitte groeten

Saartje

18 keer bekeken

© 2019 Saartje Venmans - Eenmanszaak - BTW 0701625150 Moorseelsestraat 55 8500 Kortrijk - algemene voorwaarden

  • White Facebook Icon
  • White Instagram Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • White YouTube Icon
  • White Facebook Icon
  • White Instagram Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • White YouTube Icon